De juiste vergunningsprocedure toepassen is van cruciaal belang

U dient een vergunningsaanvraag in, en deze wordt ontvankelijk en volledig verklaard. Vervolgens wordt de vergunningsprocedure formeel opgestart door de vergunningverlenende overheid. Cruciaal is echter dat de juiste vergunningsprocedure wordt gevolgd: de gewone vergunningsprocedure (= standaard) of de vereenvoudigde vergunningsprocedure (= uitzondering). Indien ‘en cours de route’ blijkt dat de verkeerde vergunningsprocedure werd gevolgd, heeft dit fatale gevolgen. Het is dus belangrijk om kritisch mee te kijken met de vergunningverlenende overheid.

*****

Artikel 17, §1 van het Omgevingsvergunningsdecreet stelt twee onderscheiden procedures in voor de afgifte van een omgevingsvergunning, met name de gewone en de vereenvoudigde vergunningsprocedure.

De vereenvoudigde procedure is van toepassing op de gevallen die in artikel 17, §2, eerste lid van het Omgevingsvergunningsdecreet worden opgesomd, met uitsluiting van de in §3 en §4 bedoelde aanvragen.

De vereenvoudigde vergunningsprocedure wordt onder meer gevolgd voor de types van projecten die de Vlaamse regering aanwijst.  Artikel 11 e.v. van het Omgevingsvergunningsbesluit duidt de gevallen aan waarin de vereenvoudigde omgevingsvergunningsprocedure van toepassing is.

De gewone vergunningsprocedure omvat steeds de organisatie van een openbaar onderzoek. De formaliteit van een openbaar onderzoek is een substantiële pleegvorm, die de mogelijkheid biedt aan belanghebbenden om bezwaren en opmerkingen mee te delen aan de bevoegde overheid. Daardoor kan deze vervolgens over de nodige inlichtingen en gegevens beschikken om met kennis van zaken te oordelen. 

Het bepalen van de toepasselijke vergunningsprocedure is van essentieel belang, gelet op de onderscheiden kenmerken en waarborgen voor derden tussen de gewone en de vereenvoudigde vergunningsprocedure. De decreetgever stelde daarover het volgende (ontwerp van decreet betreffende de omgevingsvergunning, VL.PARL., 2013-2014, 23 december 2013, nr. 2334/1, 16): 

“De gewone vergunningsprocedure omvat een openbaar onderzoek, de vereenvoudigde vergunningsprocedure niet. Maatwerk vereist dat minder omvangrijke projecten met weinig impact op de naaste omgeving, projecten van zeer tijdelijke aard en ook beperkte uitbreidingen van reeds vergunde projecten met een eenvoudiger dossiersamenstelling en na een minder omvangrijke toetsing van de toelaatbaarheid (o.a. zonder openbaar onderzoek) kunnen worden vergund binnen een korter tijdsbestek. Dergelijke projecten zullen in de toekomst worden vergund via de ‘vereenvoudigde vergunningsprocedure’.” 

Als de bevoegde overheid tijdens de vereenvoudigde procedure vaststelt dat toch de gewone procedure van toepassing is, wordt de procedure stopgezet, zonder dat tegen de beslissing tot stopzetting van de procedure een bestuurlijk beroep mogelijk is (artikel 84, tweede lid Omgevingsvergunningsbesluit).

Iedere bevoegde overheid, ook de overheid die oordeel in laatste administratieve aanleg, is bij haar onderzoek van de aanvraag dus in eerste instantie gehouden om te onderzoeken of de aanvraag al dan niet onder het toepassingsgebied van de vereenvoudigde procedure valt, want als ze vaststelt dat de gewone vergunningsprocedure van toepassing is, is ze verplicht om de vereenvoudigde procedure stop te zetten, en is ze dus niet langer bevoegd om de aanvraag ten gronde te behandelen. 

De toepassingsvereisten van de vereenvoudigde procedure moeten worden onderzocht op het ogenblik van de aanvraag.

Belangrijk:

Merkt u op dat een aanvraag verkeerdelijk volgens de vereenvoudigde procedure wordt behandeld?

Neem dan onmiddellijk contact op met de bevoegde overheid om de toepasselijkheid van de vereenvoudigde procedure te dubbelchecken. Dit is o.i. van cruciaal belang om procedurefouten te vermijden.